Directory:Logic Museum/Omnis homo de necessitate est animal - Revision history

Ockham at 12:42, 11 March 2010

2010-03-11T12:42:59Z

Ockham at 14:50, 19 April 2009

2009-04-19T14:50:14Z

Ockham at 11:00, 18 April 2009

2009-04-18T11:00:36Z

Ockham at 10:55, 18 April 2009

2009-04-18T10:55:54Z

Show changes

Ockham at 10:44, 18 April 2009

2009-04-18T10:44:40Z

Ockham: /* Ad rationes in oppositum */

2009-04-18T10:43:35Z

Ad rationes in oppositum

Ockham at 10:39, 18 April 2009

2009-04-18T10:39:54Z

Ockham at 10:22, 18 April 2009

2009-04-18T10:22:40Z

Ockham at 10:21, 18 April 2009

2009-04-18T10:21:01Z

Ockham at 10:18, 18 April 2009

2009-04-18T10:18:39Z

← Older revision		Revision as of 12:42, 11 March 2010
Line 267:		Line 267:
	[[Category:Sophismata]]		[[Category:Sophismata]]
	[[Category:Scholastic texts]]		[[Category:Scholastic texts]]
		+	<div style="overflow:auto;height:1px;">
		+	[[Publication Date:=1250?]]
		+	[[Author:=Anon]]
		+	</div>

← Older revision		Revision as of 14:50, 19 April 2009
Line 266:		Line 266:

	[[Category:Sophismata]]		[[Category:Sophismata]]
		+	[[Category:Scholastic texts]]

@@ Line 92: / Line 92: @@
 Sed ista solutio videtur posse reprobari per hoc quod isti dicunt quod haec ‘Omnis homo de necessitate est animal’ ponit hominem esse necessario et animal. Hoc autem non videtur, quia, si in  aliquo processu negativo est fallacia secundum quid et simpliciter, in eodem affirmative sumpto erit idem peccatum; unde, sicut non sequitur ‘Sor non est albus pedem, ergo non est albus’, similiter non sequitur ‘est albus pedem, ergo est albus’, sed utrobique est fallacia secundum quid et simpliciter. Quare, cum hic sit fallacia secundum quid et simpliciter: ‘Non est asinus, ergo non est’ ut est primo ''Elenchorum''<ref>Cf. [[Aristotle]], ''Soph, elench.'' 5, 166b37-167a20;   ap. [[John le Page]], Appellationes III, n. 21; Libera 254.</ref>, hic erit idem peccatum: ‘Est asinus, ergo est’. Quare similiter est hic: ‘Est animal, ergo est’ et hic: ‘Omnis homo de necessitate est animal, ergo omnis homo de necessitate est’. Quare videtur quod dictae solutiones non possint valere in proposito.
-Item. Dicunt alii quod haec est vera et probatio bona. Ad improbationem respondent per fallaciam accidentis quod ex maiori de necessario et minori de inesse ut nunc non sequitur conclusio de necessario, nisi minor sit de inesse simpliciter, ut habetur primo ''Priorum''<ref>37 Cf. [[Aristotle]], ''Anal. prior.'' I 9, 30al5-35; cf. etiam ANON., ''Quaestiones super Anal prior.'', cod. Bruges, SB 509, f. 43r-44r;  [[Directory:Logic Museum/Jan [[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]|[[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]]] 260-263.</ref>, capitulo de mixtionibus. Unde hinc est fallacia accidentis: ‘Omnis homo de necessitate est animal, omne album est homo; ergo omne album de necessitate est animal’. Cum ergo in proposito minor sit de inesse ut nunc, haec scilicet: ‘Sor est homo’,   ergo dicunt quod hic est fallacia accidentis. Sed [33] quia in illa praedicatur species - species autem est totum esse
+Item. Dicunt alii quod haec est vera et probatio bona. Ad improbationem respondent per fallaciam accidentis quod ex maiori de necessario et minori de inesse ut nunc non sequitur conclusio de necessario, nisi minor sit de inesse simpliciter, ut habetur primo ''Priorum''<ref>37 Cf. [[Aristotle]], ''Anal. prior.'' I 9, 30al5-35; cf. etiam ANON., ''Quaestiones super Anal prior.'', cod. Bruges, SB 509, f. 43r-44r;  [[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]] 260-263.</ref>, capitulo de mixtionibus. Unde hinc est fallacia accidentis: ‘Omnis homo de necessitate est animal, omne album est homo; ergo omne album de necessitate est animal’. Cum ergo in proposito minor sit de inesse ut nunc, haec scilicet: ‘Sor est homo’,   ergo dicunt quod hic est fallacia accidentis. Sed [33] quia in illa praedicatur species - species autem est totum esse
 individuorum, ut dicit Boethius -, videtur quod, sicut haec est de inesse simpliciter: ‘Homo est animal’, similiter ista: ‘Sor est homo’.
@@ Line 113: / Line 113: @@
 Vel posset concedi illa consequentia. Sed consequens peccat per fallaciam figurae dictionis ab immobili suppositione huius quod est ‘omnis homo’ ad mobilem eiusdem; quia in prima accipitur ut pars subiecti, in conclusione accipitur ut signum.
-. Ad ultimum dicendum quod conclusio illa nihil concludit. Probatio: ‘Chimaera potest non esse, ergo de necessitate Chimaera est Chimaera’. Hoc autem falsum est, quia “nulla propositio verior est illa in qua idem praedicatur de se” <ref> Cf. [[Boethius]], In lib. De interpr. ed. pr., PL 64, 387D; In lib. De interpr. ed. sec., PL 64, 628C.629B.</ref>; sed in hanc: ‘Omnis homo de necessitate est animal’ praedicatur idem de se, quia genus de specie; genus autem est de significato speciei, et si animal non de necessitate sit, adhuc tamen de necessitate potest inesse et hoc inferiori suo, quia talis inhaerentia non ponit existen[35]tiam extremorum secundum esse actuale, sed secundum esse essentiae<ref>Cf. [[Siger of Brabant]], ''Quaestio Utrum haec sit vera: Homo est animal, nullo homine existente''; Bazan 54, 52-56; [[Henry of Ghent]], ''Syncat.''; [[Directory:Logic Museum/H.A.G. Braakhuis|Braakhuis]] 368; “Cum enim dicitur ‘Sortes de necessitate est’, ‘ibi’ copulatur esse actuale; sed cum dicitur: ‘Sortes de necessitate est animal’, ibi copulatur esse habituale sive esse essentiale, quod est esse secundum quid respectu esse actualis”; RICARD. DE CLIVE, Quaestiones Metaphysicae, cod. Worcester Cath. Q. 13, f. 125; [[Directory:Logic Museum/Sten [[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]]|[[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]]]] 157: “Dicendum quod duplex est ens vel esse, sc. quidditativum et esse actualis existentiae. Esse quidditativum est quod communiter se habet ad praeteritum et futurum et praesens”; ex [[Avicenna]], ''Metaphysica'' V, 1; Van Riet 277; cf. etiam [[Roger Bacon]] Comp. stud, theol. 4, n. 99; Maloney 90: “Sed ad hoc cavillant dicentes quod nomen significat rem sub esse essentiae, quod non est esse actuale, sed commune praesenti, praeterito ac futuro”.</ref> vel habitudinale<ref>Cf. [[Richard Rufus of Cornwall]], ''Abstractiones'', Omne coloratum est', [[Directory:Logic Museum/Jan [[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]|[[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]]] 4: “Dicendum quod haec est vera simpliciter ‘omne coloratum est’, et non tenet ‘omne coloratum est, omne album est coloratum, ergo omne album est’ eo quod aequivocatur ‘esse’. Esse enim in prima propositione est quod est operatio entis et hoc esse quod est ens. Et cum dicitur ‘omne album est coloratum’ est esse conquentiae sive esse habitudinis, cuiusmodi esse est cum dicitur ‘si est album est coloratum’”; ''Abstractiones, Omnis homo de nec. est an.''; [[Directory:Logic Museum/H.A.G. Braakhuis|Braakhuis]] 161: “Unde est ibi fallacia aequivocationis, quia in prima propositione est esse habitudinis sive consequentiae et in secunda ut nunc, cum dicitur operatio entis; et aequivocatur esse”; [[William of Sherwood]], ''Introductiones'' 5.3.4.; Lohr 273, 55-65; ''Syncat.''; O'Donnell 71; [[Roger Bacon]], Comp. stud, theol. 4, n. 101; Maloney 92: sed cum mendacia multiplicantur semper, et iterum fingunt unum esse quod numquam a philosophia nec a sapientibus fuit inventum nec receptum, et dicunt illud esse habituale”.</ref>.
+. Ad ultimum dicendum quod conclusio illa nihil concludit. Probatio: ‘Chimaera potest non esse, ergo de necessitate Chimaera est Chimaera’. Hoc autem falsum est, quia “nulla propositio verior est illa in qua idem praedicatur de se” <ref> Cf. [[Boethius]], In lib. De interpr. ed. pr., PL 64, 387D; In lib. De interpr. ed. sec., PL 64, 628C.629B.</ref>; sed in hanc: ‘Omnis homo de necessitate est animal’ praedicatur idem de se, quia genus de specie; genus autem est de significato speciei, et si animal non de necessitate sit, adhuc tamen de necessitate potest inesse et hoc inferiori suo, quia talis inhaerentia non ponit existen[35]tiam extremorum secundum esse actuale, sed secundum esse essentiae<ref>Cf. [[Siger of Brabant]], ''Quaestio Utrum haec sit vera: Homo est animal, nullo homine existente''; Bazan 54, 52-56; [[Henry of Ghent]], ''Syncat.''; [[Directory:Logic Museum/H.A.G. Braakhuis|Braakhuis]] 368; “Cum enim dicitur ‘Sortes de necessitate est’, ‘ibi’ copulatur esse actuale; sed cum dicitur: ‘Sortes de necessitate est animal’, ibi copulatur esse habituale sive esse essentiale, quod est esse secundum quid respectu esse actualis”; RICARD. DE CLIVE, Quaestiones Metaphysicae, cod. Worcester Cath. Q. 13, f. 125; [[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]] 157: “Dicendum quod duplex est ens vel esse, sc. quidditativum et esse actualis existentiae. Esse quidditativum est quod communiter se habet ad praeteritum et futurum et praesens”; ex [[Avicenna]], ''Metaphysica'' V, 1; Van Riet 277; cf. etiam [[Roger Bacon]] Comp. stud, theol. 4, n. 99; Maloney 90: “Sed ad hoc cavillant dicentes quod nomen significat rem sub esse essentiae, quod non est esse actuale, sed commune praesenti, praeterito ac futuro”.</ref> vel habitudinale<ref>Cf. [[Richard Rufus of Cornwall]], ''Abstractiones'', Omne coloratum est', [[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]] 4: “Dicendum quod haec est vera simpliciter ‘omne coloratum est’, et non tenet ‘omne coloratum est, omne album est coloratum, ergo omne album est’ eo quod aequivocatur ‘esse’. Esse enim in prima propositione est quod est operatio entis et hoc esse quod est ens. Et cum dicitur ‘omne album est coloratum’ est esse conquentiae sive esse habitudinis, cuiusmodi esse est cum dicitur ‘si est album est coloratum’”; ''Abstractiones, Omnis homo de nec. est an.''; [[Directory:Logic Museum/H.A.G. Braakhuis|Braakhuis]] 161: “Unde est ibi fallacia aequivocationis, quia in prima propositione est esse habitudinis sive consequentiae et in secunda ut nunc, cum dicitur operatio entis; et aequivocatur esse”; [[William of Sherwood]], ''Introductiones'' 5.3.4.; Lohr 273, 55-65; ''Syncat.''; O'Donnell 71; [[Roger Bacon]], Comp. stud, theol. 4, n. 101; Maloney 92: sed cum mendacia multiplicantur semper, et iterum fingunt unum esse quod numquam a philosophia nec a sapientibus fuit inventum nec receptum, et dicunt illud esse habituale”.</ref>.
 == 3.  QUAERITUR   TERTIO  DE  VERITATE  HUIUS:   ' HOMO  EST ANIMAL, NULLO HOMINE  EXISTENTE ==
@@ Line 123: / Line 123: @@
 Et quod sic videtur: [36]
-. Per Aristotelem in Prioribus<ref>Cf. [[Aristotle]], Anal. prior, I 13, 32b5-10. 27,14-15:  “deficit necessarium”.</ref>, capitulo de contingenti, ubi dicit quod “hominem canescere non habet veritatem necessariam eo quod non semper est homo”; quare videtur innuere quod ad veritatem orationis requiritur vera entitas subiecti et praedicati<ref>Cf. [[Simon of Faversham]], ''Quaestiones super Anal. prior.'' I 56, cod. Oxford, Merton College 292, f. 126va; [[Directory:Logic Museum/Sten [[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]]|[[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]]]], 158.</ref>.
+. Per Aristotelem in Prioribus<ref>Cf. [[Aristotle]], Anal. prior, I 13, 32b5-10. 27,14-15:  “deficit necessarium”.</ref>, capitulo de contingenti, ubi dicit quod “hominem canescere non habet veritatem necessariam eo quod non semper est homo”; quare videtur innuere quod ad veritatem orationis requiritur vera entitas subiecti et praedicati<ref>Cf. [[Simon of Faversham]], ''Quaestiones super Anal. prior.'' I 56, cod. Oxford, Merton College 292, f. 126va; [[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]], 158.</ref>.
 . Item. Ens et unum convertuntur; sed non est nisi quia habent veram entitatem apud naturam; ergo nec oratio erit vera, nisi extrema eius habeant  veram existentiam et actualem.
-. Item. Quaestio quid est supponit quaestionem an sit; ergo propositio absolvens quaestionem ‘quid est homo?’ supponit propositionem absolventem quaestionem ''an sit''; ergo veritas in hac: ‘Homo est animal’ praesupponit veritatem in ista: ‘Homo est’. Cum igitur haec sit falsa: ‘Homo est’, nullo homine existente, ergo et haec: ‘Homo est animal’<ref>Cf. [[Robert Kilwardby]], ''Omnis homo de nec. est an.'', cod. Erfurt, Q 328, f. Sva; [[Directory:Logic Museum/Jan [[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]|[[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]]]-[[Directory:Logic Museum/Sten [[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]]|[[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]]]] 37, 1-38, 11; ANON., Quaestiones super Anal, post., q, }5; [[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]-[[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]] 24, 5-10.</ref>.
+. Item. Quaestio quid est supponit quaestionem an sit; ergo propositio absolvens quaestionem ‘quid est homo?’ supponit propositionem absolventem quaestionem ''an sit''; ergo veritas in hac: ‘Homo est animal’ praesupponit veritatem in ista: ‘Homo est’. Cum igitur haec sit falsa: ‘Homo est’, nullo homine existente, ergo et haec: ‘Homo est animal’<ref>Cf. [[Robert Kilwardby]], ''Omnis homo de nec. est an.'', cod. Erfurt, Q 328, f. Sva; [[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]-[[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]] 37, 1-38, 11; ANON., Quaestiones super Anal, post., q, }5; [[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]-[[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]] 24, 5-10.</ref>.
 . Item. Si homo est animal, homo est ens; et si est ens, est; ergo si homo est animal, homo est. Consequens est falsum, ergo et antecedens<ref>Cf. [[Robert Kilwardby]], ''Omnis homo de nec. est an.'', cod. Erfurt, Q 328, f. 8va; [[Directory:Logic Museum/Jan Pinborg|Pinborg]]-[[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]] 38, 14-16; [[Peter of Cornwall]], Omnis homo est, cod. Worcester Cath. Q 13, f. 48rb; [[Directory:Logic Museum/Sten Ebbesen|Ebbesen]] 140-141.</ref>.

@@ Line 59: / Line 59: @@
 Et quod sit falsa videtur:
-. Quod non contingit intelligere, non contingit significare esse nec etiam non esse;  sed “compositio non potest intelligi sine extremis”, ut habetur libro [[Perihermenias]]<ref> Cf. [[Aristotle]], ''De interpr''. 3, 16b24-25.</ref>; ergo nec potest significari esse sine extremis. Cum igitur extrema sunt contingentia, et compositio erit contingens: quare apposito modo necessitatis erit falsa. Haec igitur est falsa: ‘Omnis homo’, etc.
+. Quod non contingit intelligere, non contingit significare esse nec etiam non esse;  sed “compositio non potest intelligi sine extremis”, ut habetur libro [[On Interpretation|Perihermenias]]<ref> Cf. [[Aristotle]], ''De interpr''. 3, 16b24-25.</ref>; ergo nec potest significari esse sine extremis. Cum igitur extrema sunt contingentia, et compositio erit contingens: quare apposito modo necessitatis erit falsa. Haec igitur est falsa: ‘Omnis homo’, etc.
 . Item. Possibile est nullum hominem esse. Sed quod non est non animal est, ergo possibile est nullum hominem esse animal; ergo non necesse est omnem hominem esse animal, per [30] locum a convertibili, quia ‘possibile non’ et ‘non necesse’ convertuntur; quare per locum a contradictoriis haec est falsa ‘Necesse est omnem hominem esse animal’; ergo et haec ‘Omnis homo est’.
@@ Line 156: / Line 156: @@
 . Item. Si ad veritatem orationis exigitur vera entitas extremorum, tunc erunt veritas et falsitas in rebus extra, et non in [38] cognitione vel in anima; cuius oppositum habetur quinto ''Metaphysicae'' in fine<ref>Cf. [[Aristotle]], ''Metaph.'' IV 4, 1027b25-27.</ref>, ubi dicit quod “bonum et malum sunt in rebus extra, verum autem et falsum in cognitione”.
-.  Item.  “Veritas  et  falsitas  circa compositionem consistunt”, ut habetur in primo ''Perihermeneias''<ref>Cf. [[Aristotle]], ''De interpr.'' 1, 16al2-13.</ref>; sed hoc est circa intellectum probatum, ergo et veritas et falsitas. Sed rebus non existentibus extra, adhuc possunt remanere species extremorum, quae natae sunt adinvicem componi et dividi; ergo veritas et falsitas possunt esse absque actuali existentia rerum extra animam.
+.  Item.  “Veritas  et  falsitas  circa compositionem consistunt”, ut habetur in primo [[On Interpretation|Perihermeneias]]<ref>Cf. [[Aristotle]], ''De interpr.'' 1, 16al2-13.</ref>; sed hoc est circa intellectum probatum, ergo et veritas et falsitas. Sed rebus non existentibus extra, adhuc possunt remanere species extremorum, quae natae sunt adinvicem componi et dividi; ergo veritas et falsitas possunt esse absque actuali existentia rerum extra animam.
 Probatio assumptae. Res extra animam se [12rb] ipsis uniuntur, ut animal se ipso homini unitur et asinus se ipso ab nomine dividitur, et non est aliquid secundum rem dividens huismodi res vel uniens eas, quia compositio et divisio est operatio rationis et apud animam solum est. Quare videtur quod veritas propositionis possit esse sine actuali existentia rerum.

@@ Line 260: / Line 260: @@
 Alii dicunt quod haec est falsa: ‘Homo est animal, nullo homine existente’ et hoc propter defectum ipsarum rerum. Et propter hoc dicunt ipsi quod ista multo fortius est falsa: ‘Sor est homo’, cum natura dedit singularibus esse corruptibile, universalibus autem esse divinum et incorruptibile.
-Et ad rationem, quae datur in oppositum, respondent quia gratia significatorum, quae sunt ipsae res extra animam existantes, praedicatur unus terminus de alio, et licet isti termini, rebus non existentibus, habeant inter se habitudinem et consequen[75]tiam, quia, sive homo sit sive non, sequitur: ‘si homo est, animal est’, non tamen habent inter se habitudinem causantem inhaerentiam, quia inhaerentia ponit existentiam rerum maxime in talibus terminis, qui significant res aliquas et naturas, ut excludatur oppositio de Chimaera.
+Et ad rationem, quae datur in oppositum, respondent quia gratia significatorum, quae sunt ipsae res extra animam existantes, praedicatur unus terminus de alio, et licet isti termini, rebus non existentibus, habeant inter se habitudinem et consequen[47]tiam, quia, sive homo sit sive non, sequitur: ‘si homo est, animal est’, non tamen habent inter se habitudinem causantem inhaerentiam, quia inhaerentia ponit existentiam rerum maxime in talibus terminis, qui significant res aliquas et naturas, ut excludatur oppositio de Chimaera.
 ==Notes==

@@ Line 1: / Line 1: @@
 '''OMNIS HOMO DE NECESSITATE EST ANIMAL''' (NL  16135)
-Nat lat.  16135, f. 11rb-12vb
+Nat lat.  16135, f. 11rb-12vb<ref>The text was adapted from ''Cesar et le Phenix'' by [[Directory:Logic Museum/Alain de Libera|Alain de Libera]] 1991, pp 25-46.  Page references in square brackets are to that edition.</ref>
 Omnis homo de necessitate est animal. Circa praesentem orationem quaeritur, primo an distinctio bona sit, quae ponit quod li ‘de necessitate’ possit dicere necessitatem terminorum et habitudinis insimul — et sic est falsa — vel habitudinis tantum — et sic est vera.

← Older revision		Revision as of 10:22, 18 April 2009
Line 264:		Line 264:
	==Notes==		==Notes==
	{{reflist}}		{{reflist}}
		+
		+	[[Category:Sophismata]]

@@ Line 7: / Line 7: @@
 == Prima Quaestio: UTRUM HAEC DISTINCTIO BONA SIT: NECESSITATUM, ALIA TERMINORUM ET HABITUDINIS, ALIA HABITUDINIS TANTUM? ==
-=== 1.1. Rationes pro ===
+===Rationes pro===
 Quod distinctio bona sit videtur sic.
@@ Line 19: / Line 19: @@
 Probatio assumptae:   aliquid enim dicitur alicui contingete, quia potest inesse [11va] et non inesse eidem manenti, et hoc modo album contingenter inest Sorti; alio modo dicitur aliquid contingere alii, quia, cum insit alicui, potest non inesse, cum illud, cui inest, sit corruptibile; ipso tunc manente non potest eidem non inesse; et hoc modo homo vel animal contingenter insunt Sorti<ref>Cf. [[John le Page]], Syncat., Braakhuis  240;   [[Nicholas of Paris]] Syncat.   Braakhuis 309, 8-14</ref>.
-=== 1.2. Rationes contra ===
+=== Rationes contra ===
 Contra distinctionem sic arguitur.
@@ Line 29: / Line 29: @@
 . Item.  Destructo priori in genere causae materialis vel formalis, quae sunt causae ipsius esse rei, destruitur posterius. Sed habitudo terminorum est in ipsis terminis naturaliter existens, quare si non sint termini, non erit eorum habitudo, et similiter si non est necessitas terminorum, non est necessitas habitudinis eorumdem; quare distinctio nulla.
-=== 2.1. Responsiones quorundam cum refutatione ===
+===Responsiones quorundam cum refutatione===
 De ista distinctione dicunt quidam quod bona est. Et ratio eorum est, quia, cum aliquid insit alicui contingenter eo quod potest inesse et non inesse eo manente, erit necesse esse quod opponitur isti contingenti secundum quod aliquid inest alicui et non potest non inesse ipso manente, ut album inest ei ipso manente: haec autem necessitas est necessitas habitudinis terminorum tantum. Aliter autem dicitur aliquid contingere alterum eo quod, cum possit non inesse illud quod eidem inerat, potest non inesse, licet ipso manente non possit non inesse, et necessitas quae opponitur isti contingenti erit secundum quod aliquid inest alicui et nullo modo potest non inesse: et haec est necessitas terminorum et habitudinis insimul; talis enim necessitas ponit et quod termini sint de necessitate sive res significatae per terminos et etiam quod habitudo eorum sit necessaria<ref>Cf. [[John le Page]], Syncat., Braakhuis 237-240;   [[Nicholas of Paris]]., Syncat., Braakhuis 302-310.</ref>.
@@ Line 55: / Line 55: @@
 Quaeritur de veritate huius propositionis.
-===1.1. Rationes contra===
+===Rationes contra===
 Et quod sit falsa videtur:
@@ Line 69: / Line 69: @@
 . Item. Quod possibile est non esse, possibile est non inesse; sed animal possibile est non esse, ergo possibile est ipsum non inesse; non ergo de necessitate est. Haec igitur est falsa: ‘Omnis homo’ etc.
-===1.2. Rationes pro===
+===Rationes pro===
 Contrarium ostenditur sic:
@@ Line 82: / Line 82: @@
-===2.1. Responsiones quorundam cum refutatione===
+===Responsiones quorundam cum refutatione===
 Ad istam orationem respondetur multipliciter.  Quidam dicunt quod duplex est ex eo quod li ‘de necessitate’ potest  dicere necessitatem absolutam, et sic est falsa, vel respectivam<ref> Cf. [[Roger Bacon]] ''Summ. dial.'' II, n. 369-371; Libera 261: “Necessitas absoluta est quae nullo adiuncto eget ad suam necessitatem, ut ‘omne totus est mains sua parte’.  Respectiva est quae eget aliquo adiuncto, ut te sedere, dum sedes, est necessarium”; [[Nicholas of Paris]] ''Syncat.'', Braakhuis 211, 6-8: “Vel posset ad haec omnia dici quod duplex est necessitas, scilicet: absoluta [...] vel comparata, ut:  te sedere, dum sedes, est necessarium”.</ref>. Primo modo ponit hominem esse de necessitate.
@@ Line 97: / Line 97: @@
 Item. Potest dici quod haec: ‘Omnis homo etc.’ simpliciter est vera et probatio bona, et improbatio bene tenet usque ibi: ‘Sor de necessitate est animal, ergo Sor de necessitate est’; peccat enim per fallaciam secundum quid et simpliciter, ut visum est prius.
-===2.2. Ad rationes in oppositum===
+===Ad rationes in oppositum===
 Ad rationes in opposition dicendum:
@@ Line 119: / Line 119: @@
 Et hoc est quaerere, utrum ad veritatem orationis affirmativae requiratur veritas rerum significatarum per terminos.
-===1.1. Rationes pro===
+===Rationes pro===
 Et quod sic videtur: [36]
@@ Line 143: / Line 143: @@
 Videtur igitur quod haec falsa sit: ‘Homo est animal, nullo homine existente’.
-===1.2. Rationes contra===
+===Rationes contra===
 Contrarium videtur.
@@ Line 160: / Line 160: @@
 Probatio assumptae. Res extra animam se [12rb] ipsis uniuntur, ut animal se ipso homini unitur et asinus se ipso ab nomine dividitur, et non est aliquid secundum rem dividens huismodi res vel uniens eas, quia compositio et divisio est operatio rationis et apud animam solum est. Quare videtur quod veritas propositionis possit esse sine actuali existentia rerum.
-===2.1. Responsiones quorundam cum refutatione===
+===Responsiones quorundam cum refutatione===
 Solutio. Ad istam quaestionem non est facile respondere, cum enim circa hoc sic causata opinionum diversitas videtur in talibus ignorari.
@@ Line 182: / Line 182: @@
 == 4.  QUAERITUR DE  VERITATE HUIUS:   ‘CAESAR EST HOMO, IPSO MORTUO’ ==
-===1.1. Rationes contra===
+===Rationes contra===
 Et videtur quod sit falsa:
@@ Line 210: / Line 210: @@
 . Item. ‘Non est animal, ergo non est homo’ Probatio antecedentis:  animatum differt ab inanimato motu et sensu, ut [43] est secundo ''De anima''<ref>Cf. [[Aristotle]], ''De anima.'' II 2, 413a20-25.</ref>; sed Caesar non sentit nec movetur, quare etc.
-===1.2. Rationes pro===
+===Rationes pro===
 Quod autem sit vera videtur.
@@ Line 230: / Line 230: @@
 . Item. Porphyrius dicit quod Sor semper est homo<ref>Cf. [[Porphyry]], Isag. 18, 10-15.</ref>.
-===2.1. Responsio quorundam===
+===Responsio quorundam===
 Solutio. Ad hoc dicunt quidam quod vera est, sive Caesar sit sive non. Et ratio huius praecipua apud illos est, quia ad transmutationem rerum extra non sequitur transmutatio significationis dictionum, oratio enim et opinio immobilia perseverant ut est in ''Praedicamentis'', licet fiat transmutatio in rebus extra, et habitudo terminorum est ratione significatorum; et ita, sive Sor sit sive non, semper tamen remanet eorumdem eadem habitudo in subiciendo et praedicando, cum maneant eadem significata terminorum, nec oportet extra esse ad hoc, ut sit vera, nec est credendum quod ‘homo’ praedicetur de Caesare mortuo, quia illud nomen non est impositum ad cadaverum, sed aggregate ex carne et ossibus animato ex anima rationale: unde, licet repraesentet illud aggregatum, non tamen ponit illud.
-===2.2. Ad rationes (1.1)===
+===Ad rationes in oppositum===
 Ad rationes in oppositum respondetur: